એક અગ્રણી લઘુમતી અધિકાર સંગઠને 2021થી 2025 દરમિયાન સમગ્ર પાકિસ્તાનમાં લઘુમતી છોકરીઓના અપહરણ અને બળજબરીથી ધર્માંતરણના ચિંતાજનક વલણ પર પ્રકાશ પાડ્યો છે, આ સમયગાળા દરમિયાન 515 કેસ નોંધાયા છે. વિવિધ ડેટા ટાંકીને, વોઇસ ઓફ પાકિસ્તાન માઇનોરિટી (વીઓપીએમ)એ જણાવ્યું હતું કે જ્યારે આ આંકડા ફક્ત આંકડા જેવા લાગે છે, દરેક માનવ દુર્ઘટનાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેમાં એક ભયભીત છોકરી, એક બરબાદ પરિવાર અને સતત ભયમાં જીવતા સમુદાયનો સમાવેશ થાય છે.

અહેવાલ મુજબ, 69 ટકા પીડિત હિન્દુ છોકરીઓ છે, ત્યારબાદ 31 ટકા ખ્રિસ્તી સમુદાયની છે, જેમાં થોડી સંખ્યામાં શીખ છોકરીઓ છે. વીઓપીએમએ જણાવ્યું હતું કે, આ આંકડા લઘુમતી સમુદાયોની નબળાઈને પ્રકાશિત કરે છે, જે પહેલાથી જ સમાજના હાંસિયામાં રહે છે. જ્યારે કોઈ સમુદાયમાં સામાજિક પ્રભાવ અને સંસ્થાકીય રક્ષણનો અભાવ હોય છે, ત્યારે તેના સૌથી સંવેદનશીલ સભ્યો ખાસ કરીને યુવાન સ્ત્રીઓ જે ઘણીવાર સૌથી મોટા જોખમોનો સામનો કરે છે.

પીડિતોની ઉંમર અંગે ચિંતા વ્યક્ત કરતા, માનવાધિકાર સંગઠને અહેવાલ આપ્યો છે કે 52 ટકા પીડિતાઓ 14થી 18 વર્ષની વચ્ચેની છે, જ્યારે 20 ટકા 14 વર્ષથી ઓછી ઉંમરના છે. સંગઠને જણાવ્યું હતું કે આવા કિસ્સાઓ ઘણીવાર ન્યાય માટે પીડાદાયક સંઘર્ષ તરફ દોરી જાય છે, જેમાં લાચાર માતા-પિતાને કહેવામાં આવે છે કે તેમની પુત્રીએ ઇસ્લામ ધર્મ સ્વીકાર્યો છે અથવા પોતાની સ્વતંત્ર ઇચ્છાથી લગ્ન કર્યા છે જે ગંભીર પ્રશ્ન ઉઠાવે છે કે જ્યારે પીડિતો સગીર હોય ત્યારે સંમતિ શું છે.

માનવાધિકાર કાર્યકરોએ વારંવાર આવા કિસ્સાઓ પર ચિંતા વ્યક્ત કરી છે. વીઓપીએમએ અહેવાલોનો ઉલ્લેખ કર્યો છે કે ઘણી પીડિતાને ઇસ્લામ ધર્મ સ્વીકારવા અને લગ્ન કરવા માટે દબાણ કરવામાં આવે છે અથવા લાલચ આપવામાં આવે છે, ઘણીવાર એવી પરિસ્થિતિઓમાં જ્યાં લઘુમતી પરિવારો પાસે કાનૂની આશ્રય મેળવવા માટે સંસાધનો કે પ્રભાવ નથી.

સંગઠને જણાવ્યું હતું કે કેટલાક કિસ્સાઓમાં, પાકિસ્તાની અદાલતોએ આવા લગ્નો અને ધર્માંતરણોને પણ સમર્થન આપ્યું છે, જેના કારણે પરિવારો બરબાદ અને લાચાર બની ગયા છે. સંગઠન અનુસાર, પાકિસ્તાનમાં કાર્યરત માનવાધિકાર સંગઠન સેન્ટર ફોર સોશિયલ જસ્ટિસ (સીએસજે) આ મુદ્દાની ગંભીરતા પર ભાર મૂકે છે. તેણે લઘુમતી છોકરીઓના અપહરણ અને બળજબરીથી ધર્માંતરણના સેંકડો કેસ દસ્તાવેજીકૃત કર્યા છે, જેમાંથી ઘણી સગીર હતી.

વીઓપીએમએ જણાવ્યું હતું કે, આ આંકડા વિવિધ જવાબદાર સંસ્થાઓ માટે કડક કાયદા અને જવાબદારીની જરૂરિયાત દર્શાવે છે. આ મુદ્દાની આસપાસનું મૌન સૌથી વધુ ચિંતાજનક છે. એક કેસ મીડિયામાં અથવા સોશિયલ નેટવર્ક પર ટૂંકા ગાળા માટે હોબાળો મચાવી શકે છે, પરંતુ તે ઝડપથી શાંત થઈ જાય છે. બીજી કહાની તેનું સ્થાન લે છે અને અગાઉની પીડિતાઓ
જાહેર વાતચીતમાંથી શાંતિથી અદૃશ્ય થઈ જાય છે. દરમિયાન, આ ષડયંત્ર ચાલુ રહે છે.

સમગ્ર પાકિસ્તાનમાં લઘુમતી છોકરીઓના અપહરણ અને બળજબરીથી ધર્માંતરણના કેસોને ફક્ત સહાનુભૂતિ અથવા પ્રસંગોપાત પ્રશ્નો કરતાં વધુની જરૂર છે તે વાત પર ભાર મૂકતા, વીઓપીએમએ કહ્યું હતું કે, આ માટે સગીરો માટે મજબૂત કાનૂની રક્ષણ, પારદર્શક તપાસ, ગુનેગારોની જવાબદારી અને સંવેદનશીલ સમુદાયો માટે અર્થપૂર્ણ સુરક્ષાની જરૂર છે. સૌથી ઉપર, સમાજને પીડિતો અને તેમના પરિવારોના અવાજો સાંભળવાની જરૂર છે  જે અવાજો ઘણીવાર સાંભળવામાં આવતા નથી.